Rinske en Stein in Australië

We just got back from our Kakadu tour and decided to inform all you guys with our latest adventures right before we would go back home. So this is going to be our last story from down under. We’ve had an awesome time in the top end of Australia seing a lot of dangerous animals and great landscapes.

The first day we were picked up from our accommodation in Darwin. This is were we met our group, a total of 16 travellers and one tour guide, Jane aka GI Jane. We booked a 4WD tour so we thought we were going on a Toyota Landcruiser type of vehicle, but it turned out to be a big 4WD truck. Also here started our bad luck for the day, Jane was late because of some logistical problems. This bad luck followed us the entire day, which gave Jane a hard time getting everything organised! Since we were still in Darwin we had to drive to Kakadu, which took us about 2 hours. On the way there we stopped to do a little boatcruise on a billabong (which is an aboriginal word for waterhole).  Here we had to wait for the next tour since we were late. The billabong was the habitat of numerous species of (water) birds, salties (salt water crocs), freshies (fresh water crocs) and eagles. The funny thing was, our boat driver didn’t particularly like a certain crocodile hunter and he didn’t pretend to hide it either. All in all it was a pretty nice experience and we did see some nice salties as well! The rest of the day we went to see some rock art and walked to a beautiful lookout were we had a good look on huge floodplains. After sunset we arrived at our campsite were Jane just explained that there were hot showers, toilets, etcetera. Then the campsite manager turned up and told us that there wasn’t any hot water due to a problem with the water pump.. and if it wasn’t enough a King Brown snake had been spotted prior to our arrival on the spot were we were supposed to camp for the night. So we had all the bad luck of the tour in one day!

The second day we went to Twin Falls and Jim Jim falls. In order to get there we had to drive over a 4WD track. Jane didn’t particularly drive slowly so everybody and everything were thrown all over the truck. A few times we even managed to lift off with the back wheels! It is good that we had seat belts otherwise everybody would have ended up with a heavy concussion! It was great fun though!! The falls were pretty nice, although there wasn’t much water coming down since we’re in the dry season at the moment. However, it gave us the opportunity to refreshen in some nice rock pools. In the afternoon we drove to our camping spot for the night and stopped on our way to see the sunset over Yellow River, which was really beautiful! Again we had to set up camp during night time. Since there was still water near us there were HEAPS of mozzies… The next Morning Rinske counted here mosquito bite and ended up with a staggering 131 mosquito buites all over her body…

The third day we had an aboriginal culture camp were we learned some things about how aboriginals use certain plants to cook and make tools. We also were able to practice our spear throwing skills! Unfortunately no one was able to reach one of the targets which were set up. After culture camp we went to a nice pool were we could refresh ourselves. Since we were on a combination tour, in the afternoon we dropped of the people who were on the three day tour. 7 of the 16 passengers left us. After this we drove to our camping spot for the night.

The fourth day we went for a canoe trip in Katherine gorge. We were also allowed to swim everywhere, we only couldn’t dock our boat on the breading grounds of crocs… Since there weren’t living any salties in Katherine gorge it isn’t really dangerous. Unless you pull the tail of a freshie or poke him in the eye he wouldn’t attack you. However, it was a very comforting thought to be swimming in croc territory.. Unfortunately we didn’t get to see any freshies.. In the afternoon we drove up to our next camping spot which was an old airstrip which was used back in WW II. The airsrip was a great place to stay, since we had the entire place to ourselves and we were allowed to make a big bonfire. We arrived just after sunset, but the sky was still nice to look at and make photographs of with the airstrip in the foreground. Since we were allready four days underway with our entire group we got to now each other pretty well and had a lot of fun during the evenings.

The fifth day we went to Lichfield were we saw a few very touristic waterfalls and swimming holes. Although there were a lot of people there it didn’t whithold a water monitor to come down and play with us! The last billabong we went to was a more private one which our tourcompany had a special permit for. After a short walk we saw another beautifull waterfall. We swam a bit around and planted an organge at the top of the waterfall. After all the swimming and other cool stuff we finally had to say good bye to each other.

So this was our last story down under and we’re now going  to enjoy our last day here in Darwin and prepare for the horrendous flight back home!

2/7/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (2)

While we’re high and dry in Darwin, we like to tell something about our adventures in the Blue Mountains. After a relaxing time in Port Macquirie we left to find out how Australia’s winter is. It’s cold! We decided to take some long walks to keep ourselves warm. The first day after our arrival we walked a good 12 km strait through waterfalls and along beautiful cliffsides. It was one of the most impressive walks we did so far, but it still can’t beat the Eungella skywindow. Afterwards we made a nice hot curry at the campsite were we froze our buts off. The next morning we found out why, it had been freezing and our car was covered in ice. Ofcourse we forgot an ice removal device but we lukely picked up some Macgyver skills along the way, hence we used our kitchen tools, which turned out to be perfect for the job. The second day we thought it would be a good idea to warm up in some caves and therefore we went to the Jenolan caves. All caves were approximatly 15 degrees centegrade, so that was nice. The nice temprature wasn’t the only good thing about the caves, they were also very beautifuly decoraded with cristals. The last day we dared to take on the giant stairway, which has a 1000 steps and which we finished in 15 min. Wel, we were steaming hot after that and so it was time to go back to Sydney.

In Sydney we stayed with Christa and we were lucky that one of here housemates just moved out, so we had a free room, with a decent bed, for a week. The first night we went to see Christa play a waterpolo match. Ofcourse Rinske couldn’t resist and ended up joining the game. Afterwards we went to see the ’smartlights’. This is only once every 5 years and during this period a few famous buildings are lit in a very special way. Chris and Stein went all out, and took pictures for hours (they did turn out beautifuly, see our photoalbum). The next day we started to invest our time in selling the car, but after we got a few offers of 200 AUD, we decided to be better of with our buyback deal. But lucky us got a textmessage 2 days before our buyback deal kicked in, so we sold our car after all and we got a better deal out of it. The rest of our time in Sydney we visited some famous places like the opera house, botanical gardens and the Sydney Harbour bridge. It was great to be back and we had a lot of fun and it actually started to feel a bit like home. The last night before we left we catched up with Rob and Sheena, whom we met during our Uluru tour. It was great to see them again.

Now we are up for our last adventure a 5 day tour in Kakadu national park, Litchfield and Catherine gorge. We’ll let you know how it was.

26/6/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (2)

De lange stilte wordt nu doorbroken… Ja we leven nog en ja Australie is nog steeds te gek! Inmiddels hebben we een bezoek gebracht aan Fraser Island. We hebben een selfdrive tour gedaan, waarbij je met een groep van 8-11 mensen een auto huurt en zelf rondrijdt. Dit was best spannend, want je weet nooit met wat voor malloten je in een groep komt en alle schade en dergelijke is voor eigen rekening. We werden 2 weken voor ons tripje nog extra gewaarschuwd door een ongeluk met een auto van dezelfde maatschappij waarbij 2 doden waren gevallen. Gelukkig hadden wij een groep van 9,  zeer verantwoorde,  personen. Eigenlijk kon er niet zoveel mis gaan, want we kregen een kaart mee met een route die we de komende 3 dagen konden volgen, alle getijden voor het rijden op het strand stonden erop en alle wegen waren groen (ok) of rood (niet ok) gekleurd.  Na aankomst hadden we al snel de smaak te pakken en cruisden we relaxed af op het strand. Zo kwamen wij al vrij snel op een weg aan die helemaal niet op de kaart stond en wat achteraf een ‘overgrown track’ bleek te zijn. Het was een erg bumpy road en de gemiddelde budmassage in Nederland is er niks bij. De 2de dag stond er nog wat meer rondkrossen op het programma en toen we het strand wel hadden gezien zijn we een bezoekje gaan brengen aan lake Allome. Dit was eveneens een spannende route met name door het wildlife dat er te zien was. Haley, een van de chauffeuses, was ons vrolijk aan het inlichten over alle bumbs, dips en treetruncks, tot ze op een bepaald moment stil viel, omdat ze niet kon definieren wat het volgende opstakel op de weg was. Gelukkig zag Stein natuurlijk meteen wat het was en schreeuwde vrolijk ‘SNAKE’, waarop Haley als een gek  haar raam aan het dichtdraaien was en riep: ‘windows up, windows up’. Gelukkig bleek ook Stein bij deze actie onmisbaar en wist hij nog net op tijd ‘BREAK’ te roepen, waardoor Haley op 30 centimeter voor de slang stilstond. Het bleek een volledig ongevaarlijke carpet python te zijn van 2,5m. Dus na een paar foto’s hebben we de schildpadden bezocht in lake Allom. De laatste dag hebben we gerelaxed bij lake McKenzie, met zand dat witter dan wit is en water dat helderder is dan dat in het Buitenbad van de UT. Na afloop van de trip, hebben we de auto in perfecte staat afgeleverd, nou ja volgens het verhuurbedrijf, en hoefden wij niks te betalen.

Na ons Fraser avontuur zijn we langzaam afgezakt naar beneden. We hebben een paar dagen in Noosa doorgebracht. Een relaxte plaats waar je prima kunt vissen en surfen en waar voldoende national parks zijn om in te verdwalen. Dit schijnt zelfs mogelijk te zijn in het Nationale park van Noosa zelf, wat meer weg heeft van het Lederboer park, want na een korte wandeling kwam er een meisje van +/- 20jr naar ons toe, die verdwaald was. Ze was op een strand haar vriend kwijt geraakt en wist niet waar ze was. Zo goed als we zijn hebben we haar naar haar auto gebracht aan de andere kant van het park waar haar minimaal 30jr oudere vriend op haar stond te wachten.

Uiteindelijk zijn we in Byron Bay beland wat een mengeling is van hippies en surfers. Je schijnt er golven te kunnen vinden die tot de top 10 golven van de wereld behoren en even verderop ligt Nimbin, waar je geconfronteerd wordt met de strijd voor het legaliseren van hasj en wiet. Er is zelfs een film verkrijgbaar  over het kweken van je eigen wiet. Hierin wordt van a-z uitgelegd hoe je, zonder dat de politie er ooit achter komt, je eigen wiet kunt kweken.  In Byron hebben we ook onze eerste Surfervaring opgedaan, bij de surfschool Kool katz. ’s Ochtends werden we opgepikt door Terry een oude rot die zich nog steeds gedraagd als een surfdude van 20. Alles awesome, cool, chickie enz enz. Alles wat ze er verder over zeggen is waar en ook surfen is echt te gek. We hebben de volgende dag, daarom nog maar een les genomen. We moeten bekennen dat het best meevalt om te leren surfen, zeker op een longboard en als de golven niet te hoog zijn. Het koste dan ook niet veel moeite om na een paar pogingen op ons board te staan en een paar golven te pakken.

6/6/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (1)

In the last couple of days we have been sailing the Whitsundays, visiting Eungella national park and now we are on our way to Hervey Bay from where our Ferry departs to Fraser Island.

Since Stein had been seasick on our prevous boat trip, we prepared ourselves by buying heaps of motion sickness pills. Our conclusion by the end of the sailing trip was that they worked, since Stein did not get sea sick! Although, there was not much wind, the sailing was still great. Apart from the sailing, we did a lot of snorkling and we visited Whitehaven beach, the Nr 3 beach of the world. 99.89 % of the sand of this beach is pure quartz. This makes the sand very fine and white! The crew and other guests on the boat were also very nice and we had some good laughs!

After the sailing trip we went to the Eungella national park. We where told that the Platypus bushcamp at the Finch Hatton Gorge is very beautiful. Once there we encountered a very nice remote place where you could stay in a tree house. Since we are camping, we parked our car in a nice spot and enjoyed the nice place. In the evening we met a Swiss (again Swiss) couple Ollie and Sandra which we shared our wine and adventures with! It turned out to be a very good evening with a much less pleasant memory of it the next morning… This day was a day of walking, in total we walked about 10 KM and saw a lot of beautiful things.

Unfortunately, the next day we had to leave already in order to be in Hervey Bay in time. We decided to go to the Blackdown Tableland, a huge sandstone plateau which rises about 800 meters above sealevel. This was quite impressive, as was the road towards it.. It was quite steep and the last part was gravel! Without overheating we reached the campsite, our final destination for the day. The next morning (today) we did some beautiful walks and in the afternoon we drove to rockhampton to make camp for the night.

Tomorrow we are going to Hervey bay to check in for our Fraser Island Trip!

22/5/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (1)

Bij deze een berichtje vanuit Airley beach. We zitten momenteel in een hostel en dat is weer even andere koek dan op een camping. Wel lachen met al die mensen hier en de bar is best gezellig, beetje live muziek en zo. De afgelopen dagen zijn we druk geweest met een duiktripje. We hebben 2 dagen gedoken vanaf een zeilboot, de Rum runner. Dit was super cool, het rif ziet er vet  mooi uit en ook het nachtduiken was weer eens wat nieuws. We hebben natuurlijk heel wat vissen gezien en zeker tijdens de laatste dag was het koraal erg mooi. We moeten wel bekennen dat Egypte nog niet veel onderdoet voor ‘the great barrier reef’ Kortom voor jullie duikers onderons, je hoeft echt niet heel jaloers te zijn. Nja, we zitten natuurlijk wel aan de andere kant van de wereld en hebben het great barrier reef gezien. Hoe dan ook het was een erg geslaagde trip, hoewel Stein zich niet echt fit voelde en het eten maar slecht kon verdragen. Gelukkig ging dit in het water een stuk beter en had hij geen problemen met duiken. Qua crew viel er ook genoeg te beleven, zo hadden we een enigszins aan de alcohol verslaafde schipper die gesponserd werd door de locale kroeg (voor de kenners: “The Wool Shed”). Voor iedereen die niet begrijpt wat daar mee bedoelt wordt, hij kan voor nog minder geld nog meer drinken. We hadden een hostes die ’s avonds een dikke joint weg rookte met natuurlijk de nodige alcohol. Daarnaast hadden we een duikinstructeur uit Japan die nauwelijks Engels sprak. En oh ja, onze divemaster had na onze trip 77 duiken, dit was zijn 4de week en gemiddeld waren er 3 tochten à 6 duiken per week. Dus voor al onze rekenwonders, toen hij dit werk voor het eerst deed had hij 23 duiken gemaakt (maar ja ik ben natuurlijk geen rekenwonder). Bij deze willen Stein en ik daarom even de moeite nemen om Bas van Steenbergen te huldigen, dankzij zijn training voelden wij ons geheel op ons gemak.  We moeten wel bekennen dat er ondanks dit alles wel echt op de veiligheid werd gelet, maar als 2 duikers in opleiding haaien en andere gave vissen zien, is het toch jammer jij ze niet kan vinden.

Verder hebben we na dit tripje nog even in Cairns rondgehangen, wat we tot nu toe echt de gaafste stad van Australie vinden en zijn daarna doorgereisd via Townsville naar Airley beach. Onderweg hebben we een bezoekje gebracht aan een aantal watervallen, wat erg mooi was en we zijn naar Magnetic Island geweest. Dit was ook heel mooi, alleen hadden we het niet zo goed voorbereid waardoor we in eerste instantie moesten uitzoeken wat er allemaal te doen was. Ook is wederom gebleken dat een iets verouderde Loneley Planet niet echt helpt, zeker als de prijzen verdriedubbelt zijn. Gelukkig hebben we voor $1,- een vrij recente Duitse Loneley kunnen bemachtigen, dus vanaf nu zijn we overal op voorbereid. Morgen gaan we wederom zeilen, alleen dit maal op een wedstrijdschip (de Condor). Ditmaal hebben we flink wat anti-wagenziekte tabletten ingekocht, zodat ook Stein volop kan genieten. Nu maar hopen dat ze helpen.

16/5/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (2)

Nu het hoogtepunt van onze reis erop zit, kunnen we weer terug naar ons normale leven. Dit viel ons zwaar, nadat we 4 dagen in het Kewarra Beach Resort volledig in de watten zijn gelegd. Nu is het dus weer terug naar onze auto en slapen in de kofferbak. Ach het heeft ook wel zijn charme en als ons beginnend huwelijk dit overleefd, dan zitten we voorlopig wel gebakken.

Inmiddels zijn we nog steeds in Cairns, iets wat voor ons wat ongewoon is, want meestal ligt ons reistempo iets hoger. Maar hier is het zo relaxed dat we maar niet wegkomen. Zaterdag zijn we meegeweest met ‘the ultimate party’ als VIP guest van de eigenaar. Dit had waarschijnlijk te maken met het feit dat we net voor een vermogen aan tours geboekt hadden bij hem. In eerste instantie wisten we niet wat we er van moesten verwachten en dacht, met name Rinske, dat het echt een heel fout feest zou worden. Er zaten ook zeker wel foute elementen in, maar al met al was het erg leuk om met ongeveer 150 personen 4 clubs in Cairns te bezoeken. Een voordeel was ook het gratis eten, de gratis entree en de korting op drank. Een ander leuk onderdeel was het rondrijden in een oude Londense dubbeldekker bus. Normaal betaal je $25,- voor zo’n avondje en voor iedereen die ooit in Cairns komt, zeker doen het is echt leuk.

Verder zijn we druk geweest met het plannen van onze laatste 7 weken en om een tipje van de sluier op te lichten: We vertrekken morgenochtend met een zeilboot om te gaan duiken bij ‘THE Reef’. We gaan dit 2 daagjes doen en zullen ongeveer 6 duiken maken. Verder gaan we 3 dagen zeilen op een oud raceschip ‘the Condor’. We zijn heel benieuwd en Rinske hoopt vooral dat er heel veel wind staat en Stein hoopt dat hij niet zeeziek wordt. Daarnaast hebben we nog een trip gepland bij Fraser Island, waar we met een 4wd 3 dagen gaan rondscheuren. Natuurlijk gaan we nog veel meer avonturen beleven waar we zeker over blijven schrijven. Zo kunnen we al melden dat we inmiddels een nieuwe radiator en een nieuwe fan clutch (ding dat zorgt dat de fan draait) in onze auto hebben en dat hij zowaar een berg op kan rijden zonder warm te worden   Wat de auto betreft hopen we overigens  dat het nu stabiel blijft.

Tot slot willen we nogmaals iedereen bedanken voor de lieve/leuke reacties en Dames zet em op tegen Uden, gewoon winnen ik weet dat jullie het kunnen!!!!

11/5/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (2)

Dear familie and friends,

We’ll what everybody feared has happened, we are now officialy maried. Before the big moment, we took the time to relaxe and prepare ourselves for the wedding. Everything was going great and even the weather was better than expected. Around 14:30h Stein went to pick up Christa, one of our witnesses, and ofcourse, when you seriously do not have the time for any problems, the car overheated, again. So there was Rinske alone on the beach waiting for Elaine our wedding celebrant, at that moment hopefully, soon to be husband. She was all by hereself, enjoing the wonderfull beachside view and was happy she didn’t have the stress of an overheating car. Eventually everything worked out fine. The car cooled down and the ceremony started around 16:20h. It was a beautiful ceremony, just small, simple and personal. We were verry happy that Christa took the time to say a few words and she red a realy nice poem of  Toon Hermans. We have to say that the best thing about our wedding was our personal vows. Because it was small and only Christa could understand Dutch, we could say exactly wat was in our hearts, without worrying what others might think. Eventually we gave each other the rings and ofcourse we ended with a kiss, that according to our wedding celebrant, we had to practice, so it would be a nice kiss that was not too short or too long.

After the ceremony we sat on the beach for a little while and later we had a drink with Christa. Around 19:15h we went back to the beach were a private table was waiting for us (except for the wandering birds) with our own personal butler. This was a present from our parrents, Steins sister and Bas, we want to thank you once again, it was the perfect ending for a beautiful day. So at the beach we enjoyed the rest of the night, having a lovely dinner and a really nice bottled of wine. Eventually we went back to our cabin and… Wel we won’t bore you with those details, we just want to thank everybody for there blessings and congratulations.

For the people who are interested in the ceremonial words, we pasted them below.

The Ceremony

Good afternoon Christa and Rosemary. On behalf of Stein and Rinske I welcome both of you to this beautiful place as we gather to celebrate their marriage.

Several weeks ago, Stein and Rinske left the Netherlands and set off on an adventure to the other side of the world. Over the time they have been travelling they have had some wonderful adventures, visiting major Australian cities, The Great Ocean Road, Alice Springs, Uluru and the Outback. They have lived in their car, camped out in swags under the stars and created many memories that they will share for the rest of their lives.

From today, Rinske and Stein will embark on a whole new adventure – they will begin their lives as husband and wife.

Stein and Rinske give thanks for all the rich experiences of life that have brought them to this very special moment. They are grateful for the values which they have found by their own dedication. They are grateful that within them is a great love and the resources to use that love in creating a home that will endure. They are especially grateful for the values which have flowed into them from those who have loved them and nurtured them and pointed them along life’s way. The heritage each brings to this marriage will continue to be an important element in their lives and now, along with their recent experiences, will be shared between them.

This is the time Stein and Rinske have chosen to formalise the bond that has been between them for some time, and with their families blessings celebrate their union in these beautiful surroundings. I know that Rinske carries with her the traditional blessings of a bride on her wedding day, lovingly prepared by her mother before she left the Netherlands- something old, something new, something borrowed and something blue.
To open our ceremony today, I now ask Christa to share a reading with us:
(Christa to choose a traditional reading in Dutch)
Monitum From The Marriage Act

Now I, Elaine Charlton, a registered celebrant, am duly authorised to solemnise your marriage, according to the laws of Australia.

Before you, Stein and you, Rinske, are joined together in marriage in my presence and in the presence of your witnesses, I am bound, as you know, to remind you publicly of the solemn, serious and the binding nature of the relationship into which you are now about to enter.

Marriage, according to the law in Australia, is the voluntary and full commitment of a man and a woman. It is made in the deepest sense to the exclusion of all others, for life.

The Affirmation

Stein and Rinske, you have invited us to witness the happiness that you have found in each other. Do you come now to be joined in the spirit of shared love?
(We do.)

The Vows

(personal vows to be made to each other in Dutch)

I call upon all persons here present to witness that I Stein Welberg take you Rinske Veldkamp as my wife

I call upon all persons here present to witness that I Rinske Veldkamp take you Stein Welberg as my husband
The Ring Ceremony

Stein and Rinske, may these rings you exchange today be charged with love, light and joy. These rings, with which you are wed, are eternal symbols of individual and collective Oneness, Wholeness and Fullness of Life. Look to them therefore, each day of your life together for your inspiration and common purpose.

Stein, please place the ring on Rinske’s finger::
I give you this ring as a symbol of our love

Rinske, please place the ring on Stein’s finger:
I give you this ring as a symbol of our love

Declaration of Marriage

Stein and Rinske, may you each grow within your partnership, creating memories and dreams, while building strength together against the inevitable challenges that life will bring. We wish for you a happy home, filled with life and laughter, peace and security. May you always be as joyful together as you are today.
By the power vested in me to solemnise marriages according to the laws of Australia, It is now my pleasure to pronounce you husband and wife.

You may kiss your bride!

Signing of the Register

Witnesses: Christa van Zoeren, Rosemary Salier Goodsall.

Closing

Rosemary and Christa, it is my honour to introduce to you, for the first time as husband and wife, Mr and Mrs Stein and Rinske Welberg!.

Toast!

6/5/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (28)

Jullie dachten misschien dat we verdwenen waren, maar we zijn er nog en hebben weer tijd en een internet cafe gevonden. We zijn vandaag aangekomen in Cairns en daar is het echt super mooi. Om jullie even weer bij te praten, hier het gehele verhaal in een notendop.

Na coober Pedy zijn we zoals eerder gezegd doorgereden naar Alice Springs. In Coober Pedy hadden we een tour geboekt die ons naar de Uluru (Ayers Rock), Kata Tjuta (the Olgas) en Kings Canyon (in het Watarrka national park) zou brengen. Iedereen denkt waarschijnlijk: ‘Je hebt een auto waarom rijd je niet zelf?’, maar dit gaf ons een goede kans om niet alles zelf uit te hoeven docteren en weer nieuwe mensen te leren kennen. Dit is ook zeker gelukt, we hebben een flinke bult informatie gekregen en hadden een leuke groep van ongeveer 18 personen. De meeste mensen waren van onze leeftijd en hadden hetzelfde doel, reizen. Daardoor klikte het eigenlijk tussen iedereen wat voor een goede sfeer zorgde. De wandeltochten door Kata Tjuta en om Uluru, waren super. Het is een heel apart gebergte wat te danken is aan de manier waarop het gevomt is. Ayersrock is bijvoorbeeld 1 steen die gedeeltelijk boven de grond uitkomt, maar die vooral ondergrond ligt, wel 6?km diep, 1 steen… Kata Tjuta is gevormd door aardverschuivingen waardoor er verschillende stenen naar boven worden gedrukt. Eén van de hoogte punten was het slapen onder de sterren in een Swag, die dingen zijn echt te vet. Het is een soort slaapzak voor om je slaapzak en dan van canvas, dus waterdicht, en met een matras erin. Als je zo’n ding hebt, hoef je nooit meer een tent te kopen. Okay erg intiem is het misschien niet en voor een huwelijksnacht raden we het af, maar verder helemaalt top. Ik zal eerlijk bekennen dat de sterren ook wel invloed hadden, want zoveel heb ik er nog nooit gezien.

Door de afstanden in Australie bevatte de trip weer erg veel busritjes/ten, maar dat was het waard, ook de Kings Canyon was erg mooi en bijzonder met allerlei ronder steen partijen bovenop de canyon. Het was gewoon een super gave trip en zeker een aanrader. Na dit avontuur brak voor ons een wat mindere tijd aan, hele dagen rijden door de outback. Het is wel een hele bijzondere ervaring, om echt een heel land door te rijden, maar 3 dagen tussen de 600 en 800 km per dag rijden is vermoeiend, vooral omdat het landschap in eerste instantie niet veranderde. Uiteindelijk kwamen we aan bij onze laatste etappe Hugenden-Cairns en we besloten ietswat een omweg te nemen, want die werd ons aangeraden door de beheerder van de camping. Dat hadden we beter niet kunnen doen, deze route bleek niet alleen ruim 250 km langer te zijn, maar ook nog eens voor grote delen beschadigd. Kortom er was 1 rijbaan voor al het verkeer (dus ook voor tegenliggers) en er was erg veel werk aan de weg. Doorrijden zat er ook niet in, want naast de slechte staat waarin het wegdek verkeerde, waren er ook dermate veel bochten en heuvels dat je het tegemoetkomende verkeer niet zag aankomen. Uiteindelijk zijn we bij een camping in de middle of nowhere gestopt en wat bleek, daar was voor gasten een gratis Spa, oftewel 8 zwembaden van verschillende temperaturen met bubbels, zitjes, de hele mikmak alles erop en eraan inclusief kikkers. Toch was dit een welkome afwisseling voor de auto en zeker de moeite van de omweg waard. De volgende dag bleek onze rit nog meer moois op te leveren, want deze route naar Cairns liep dwars door het regenwoud en de ‘Misty Mountains’. Dat was 1 van de mooiste plekken die we tot nu toe hebben gezien, vooral toen we eruit reden en over super groene grasheuvels keken met koeien en dergelijke, zonder dat er een huis te bekennen was. Rinske zou daar wel willen wonen zei ze, dus de grote stad staat weer op losse schroeven.

Inmiddels zijn we in Cairns en genieten we van al het moois!

2/5/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (8)

Na de Grampians stond er weer veel rijden op het programma. De volgende bestemming was namelijk Adelaide, ongeveer 450 KM vanaf de Grampians. Helaas kunnen we momenteel de kaart niet bijwerken, dus dat houden jullie nog tegoed. Over het algemeen moeten we zeggen dat het rijden hier erg goed te doen is. Het verkeer is veel rustiger als in Europa, en heel belangrijk: de mentaliteit van de weggebruikers is heel anders! De mentaliteit die hier geldt is: “No Worries Mate”. Van bumperklevers hebben ze hier nog nauwelijks gehoord. Dit komt ook omdat je zowel links als rechts mag inhalen (zouden ze in Nederland ook moeten doen, ben je in een keer van al die ellendige linksrijders af!)

Afijn, eenmaal in Adelaide gearriveerd hebben we een mooie camping opgezocht aan het strand. De dag erop hebben we een klein beetje van Adelaide verkend. Omdat de steden voor ons Europeanen nogal nieuw zijn hebben ze niet heel veel oude gebouwen en ontbreekt de cultuur van een stad een beetje.. De belangrijkste reden dat we het centrum van Adelaide in zijn gegaan was om een outback tour te boeken voor Alice Springs. Ondanks dat dit niet gelukt was hebben we wel genoeg informatie ingewonnen om er een te kunnen boeken. ’s Middags zijn we doorgereden naar Port Pirie, waar we een nacht op de camping hebben gestaan voor 17 dollar.. Dat zijn wel andere prijzen dan in de grote steden: In Adelaide betaalden we 31 dollar en in Melbourne zelfs 47 dollar per nacht…

De dag erop zijn we doorgereden naar Coober Peedy, een oud mijn stadje. Hier zitten we nu in de bibliotheek onze website bij te werken en gaan we zo een heerlijke duik nemen in het zwembad!

21/4/2009 | Categorie: Verhalen | Reacties (1)